قیچی را رد می‌کنم درست  از وسط قلبهای صورتی.  دوست دارم به همه کتاب کادو بدهم.  آخر کادو کردنش آسان است.

به پونو گفتم اینهایی که می‌گویی مهم نیست.  سال خوبی بود چون اتفاقی نیافتاد که نشود جبرانش کرد. 

صبح کسی از من پرسید دوست داری سال تحویل کجا باشی؟ گفتم همین جا که هستم.  گفت شوخی نکن.  چرا گفت شوخی نکن.  جدی ‌می‌گفتم.  آخر کجا می‌توانم باشم بهتر از اینجا، در خانه‌ و در کنار آدمهایی که دوستشان دارم و دوستم دارند بی‌دریغ و منت، بی شرط و شروط.  حالا درست که من خیلی چیزها را نمی‌بینم اما این از آن معجزه‌‌ها نیست که بشود آن را ندید.

دو جور  اس ام اس را در گوشیم ذخیره کرده‌ام:  این برای شاگردای دخترم: برای تو هم مبارک باشه عزیزم.  این برای شاگردای پسرم: برای شما هم مبارک باشه آقا.  می‌بینید که کاملاً اسلامی است و تفکیک جنسیتی هم در آن صورت گرفته است.

آخیش.

این جمله رو خیلی دوست دارم: هر روزتان نوروز

پی نوشت کاملاْ مرتبط:  حامد حبیبی  سال جدید را این گونه پیش بینی کرد: