آقایان آقایان، این طور که پایتان را گذاشته اید روی گلوی ملت و فشار می دهید خفه می شود. نه اینکه فکر کنید من نگران خودم و  ملت هستم، نه. نگرانم چطور می خواهید نفسمان را بگیرید اگر دیگر نفسی نداشته باشیم.

پی نوشت: می گویند بیایید توحش را محکوم کنیم. ما هم می گوییم باشد حداقلش این است که خودمان را جدا کرده ایم  از این دایره تنگ شونده وحشی گری.